Het is vandaag 6 januari 2015 en ik ben op de campsite van natuurreservaat Marakele in Zuid-Afrika, ten noorden van Pretoria. Zittend voor mijn camper heb ik een geweldig uitzicht op zebra’s, wildebeesten, impala’s, kudu’s en struisvogels.

struisvogel op bezoek

Struisvogel op bezoek

Wij zijn gescheiden van elkaar door een kleine greppel. Ik krijg zelfs bezoek van een struisvogel op de campsite. Ik hoor de vogels en de chicanes. Een geweldig gevoel. Waar je in Nederland de koeien in de wei ziet lopen (als ze nog in de wei zijn), lopen hier dus de eerdergenoemde beesten. Zo, hebben jullie even een beeld van waar ik zit 🙂

Kerst 2014 en oud- en nieuw zijn inmiddels alweer geschiedenis. Ik heb de kerstdagen heerlijk in de bush doorgebracht, precies zoals ik het graag wou. Zonder enige vorm van luxe (behalve dan mijn campertje), geen elektriciteit en het douchewater verwarmd door een donkey (ketel waar vuur onder gestookt wordt). Heerlijk aan de chobe rivier in Namibië. Ik heb deze tijd doorgebracht met een ander stel (man, vrouw, dochter uit Zwitserland) die ik eerder tijdens mijn reis heb leren kennen. Terwijl wij aan de Namibische kant van het Chobe natuurreservaat zitten, zien wij aan de overkant van de rivier olifanten, leeuwen, buffalo’s en impala’s. Wij hebben heerlijk gekanood op de rivier waar wij af en toe een krokodil in het water zien glijden. Na de kerst afscheid genomen van Marco, Lena en Eva en de grens gepasseerd met Botswana.Ik heb een paar dagen doorgebracht in Kasane, een aantal autotochten gemaakt door het Chobe natuurreservaat en boottochten op de Chobe rivier. Daarna de camper achtergelaten in Kasane (bij een hotel met bewaking) en vervolgens met een bus naar

Victoria Falls Zimbabwe

Victoria Falls Zimbabwe

Zimbabwe, Victoria Falls, gebracht. Ik wilde in 1e instantie met de camper naar Zimbabwe rijden, echter op 31-12 en 1-1 verleende het verhuurbedrijf geen service, daarbij vraagt het veel papierwerk, geduld en geld om de camper over de grens te krijgen. Ik wilde ook via Zimbabwe terug rijden naar Johannesburg, maar gelet op alle romslomp en het feit dat er nagenoeg geen ondersteuning vanuit het verhuurbedrijf wordt geleverd, heb ik, omdat ik alleen reis, maar voor de zekerheid gekozen en mij naar Victoria Falls laten brengen, waar ik een kamer had geboekt in de safari lodge. En zo heb ik oud- en nieuw gevierd in Zimbabwe. Een hartstikke leuke ervaring. De Victoria Falls bezocht, nu van Zimbabwiaanse zijde (vorig jaar de Zambiaanse kant gezien). Tijdens mijn wandeling langs de VicFalls, in mijn geweldige outfit (grote groene regenjas, want het regende), kom ik nog een goede bekende uit Nederland tegen. Wat leven we toch in een klein wereldje. Na de VicFalls, waar ik nog een helikoptervlucht boven de falls heb gemaakt, vertrek ik weer naar mijn campertje in Botswana en reis verder door Botswana met als einddoel Johannesburg in Zuid-Afrika.

Grens Zimbabwe-Botswana

Grens Zimbabwe-Botswana

Gauw nog wat boodschappen gedaan in Kasana en met name een forse hoeveelheid fruit gekocht voor de broodnodige vitamientjes en toen op pad van Kasane naar Elephant Sands.

Overstekend "wild" highway Kasane - Francistown

Overstekend “wild” highway Kasane – Francistown

Ben ik net op pad, moet ik stoppen bij een road block. Controle op goederen i.v.m. food and mouth disease. Controle is goed alleen klein probleempje, al mijn fruit, dat ik een uur vantevoren had ingeslagen, wordt ingenomen vanwege eventuele fruitvliegjes die ziektes kunnen overbrengen. Nah…hadden ze mij ook vantevoren mogen zeggen. Enfin, na de road block nieuw fruit gekocht. Volgende dag verder naar Francistown en ja hoor, weer een road block en raad wat….weer fruit ingenomen. Gelukkig had ik alleen ingeblikt vlees bij mij, anders hadden ze dat ook nog ingenomen. Dus voor iedereen die met de auto rijdt van Kasane naar Francistown, neem geen fruit en vlees mee want ze nemen het in.

Botswana is een prachtig land, wel duurder dan Namibië en Zuid-Afrika. Prachtige natuur met veel wilde dieren. Nadeel voor mij is dat grote delen van de natuurgebieden alleen met 4×4 wheel drive auto’s bereikbaar zijn. Nou rijd ik in een 4×4 auto, echter om deze tracks alleen te rijden doe ik niet, het risico is te groot. Een volgende keer ga ik een groep mensen verzamelen die met mij mee willen reizen op deze 4×4 tracks of ik ga mij bij een konvooi aansluiten.

Khama Rhino Sanctuary Botswana

Khama Rhino Sanctuary Botswana

Verder nog een nacht in Khama rhino sanctuary doorgebracht, waar ruim 50 rhino’s in een natuurreservaat leven (naast uiteraard de impala’s, zebra’s, giraffes etc.). Deze beesten worden dag en nacht bewaakt. Die dag heb ik ongeveer 25 rhino’s gezien. Prachtige ervaring, temeer omdat de campsite waar ik overnachtte, niet omheind is, hetgeen betekent dat o.m. de rhino’s ’s nacht rond mijn campertje konden lopen. Ik ben die nacht niet buiten geweest :-).

Daarna grensovergang Botswana – Zuid-Afrika gepasseerd. Bij de grensovergang wordt mij een formulier overhandigd dat ik moet invullen. Evenals de grensovergang naar Namibië, waar je ook dergelijke formulieren moet invullen (althans dat dacht ik). Er staat een lange rij wachtenden voor de balie en ik sluit mij achter in de groep aan. Daar word ik vervolgens door andere wachtenden erop geattendeerd dat ik naar de medical post moet met dit formulier.

Vultures Zimbabwe

Vultures Zimbabwe

Naar mij toen bleek is het een formulier waarmee je moet aantonen dat je geen Ebola hebt, oftewel aankruisen dat je geen hoofd- keel of spierpijn hebt, naast uiteraard de standaardgegevens als je paspoortnr., verblijfsgegevens, telefoonnr. etc. Ik dus naar de medical post, waardoor ik de rij wachtenden moest verlaten. Het formulier ingeleverd, stempel op een papiertje ontvangen dan ik geen Ebola heb en toen terug naar de rij wachtenden voor de paspoortcontrole. Ik sluit mij, zoals het een goede Nederlander betaamt, weer achteraan in de rij. En wat schetst dan mijn verbazing. Ik word naar voren gewenkt door de andere wachtenden. Ik dacht van, oooh …wow…special treatment, ik moet naar een ander loket. Maar nee hoor, ik mocht het plekje weer innemen dat ik het verlaten voor het indienen van mijn papieren. Wat geweldig attent! Dat zou je in Nederland moeten proberen. Onmogelijk.

Vulture Marakele

Vulture Marakele

Enfin, de grens veilig gepasseerd en nog een paar dagen in Zuid Afrika doorbrengen. En dan door naar Tanzania. Het laatste deel van mijn reis.

 

Tot siens

 

Note: door gebrek aan WiFi wegens verblijf in de “bush” was ik niet eerder in de gelegenheid mijn blog bij te werken. Wij zijn inmiddels weer een weekje verder. Wordt vervolgd

 

 

 

Advertisements