Indrukwekkende ervaringen achter de rug. Ik weet eigenlijk niet waar te beginnen, zoveel indrukken. Om dit in woorden uit te drukken is niet eenvoudig, maar ik ga het toch proberen, zodat jullie een klein beetje beeld krijgen van mijn belevenissen.

Nadat ik uit Windhoek ben vertrokken, heb ik een paar dagen doorgebracht in Epupa, waar een gids voor mij geregeld was, die mij zou begeleiden in Kaokoveld. Op 1 december ben ik met de Himba gids vertrokken met als doel kennis te maken met de Himba bevolking en de natuur van het onherbergzame Kaokoveld. Voor wat betreft de Himba, wilde ik graag kennis maken met een Himba stam die (nog) niet door toeristen wordt bezocht en hiermee geld of eten verdient door zich te laten fotograferen. Het reizen met een Himba gids biedt mij het voordeel dat ik veel informatie over de leefgewoonten van deze bevolkingsgroep krijg, hij gesprekken kan voeren in hun eigen taal en dat wij een nacht bij deze mensen mogen doorbrengen.

camper_2

Overigens ik wel in mijn eigen camper en de gids heeft zijn eigen tent bij zich. Nadat wij meel, olie en suiker voor de Himba hebben gekocht (dit als present omdat wij het dorp mogen bezoeken) maak ik kennis met de Himba. De Himba is een bevolkingsgroep, nomaden, die leven in het onherbergzame en droge Kaokoveld. Zij leven voornamelijk van hun vee en nog grotendeels op de traditionele wijze. Ze verbouwen mais waar ze maispap van maken. Dit is het voedsel waar ze voornamelijk van leven.

Voor meer info over de Himba zie http://nl.wikipedia.org/wiki/Himba.
Mijn eerste indrukken zijn zo verschrikkelijk dubbel. Ik zie een groep mensen die leven op een wijze waarvan ik dacht dat dit niet meer in Namibië bestond. Kinderen zijn erg smerig, gezichtjes waarbij de oogleden vol met vliegen zitten, snottebellen die op de gezichtjes zijn opgedroogd, grote donkere ogen, lichaampjes bedekt met stof. Beelden die ik van TV ken, daar zit ik nu middenin. Kinderen zien er ondervoed uit. En de mensen stinken. Het beneemt mij nagenoeg de adem. Het klinkt naar maar ik kan het niet anders verwoorden. Ook de vrouwen stinken. Dit komt mede doordat zij hun lichamen insmeren met ochre vermengd met vet. HimbaDit is het schoonheidsideaal van deze vrouwen, met dit mengsel houden de huid soepel en glad. Het lichaam insmeren met dit mengsel is een ritueel dat nagenoeg dagelijks wordt gedaan en ongeveer 3 uur in beslag neemt. De vrouwenborsten zijn ontbloot en alleen de geslachtsdelen zijn met een geitenvel bedekt. Ik voel mij erg ongemakkelijk, zeer wit en zeer Europees. Naast de indrukken van ongeloof en ongemak, voel ik ook diep respect voor deze groep mensen.

Hun levenswijze, mannen die zorgen voor het vee en vrouwen die zorgen voor de kinderen, hun sieraden en hun schoonheid, is iets wat ik totaal niet begrijp. Dat dit nog kan bestaan. Enkele kinderen gaan naar school, het merendeel niet. Het mooie is dat de vrouwen zeer nieuwsgierig zijn naar mij. Waarom ik alleen ben, waarom ik geen man heb, waarom ik geen kinderen heb, waar ik vandaan kom. Vragen die een reflectie zijn van hun eigen bestaan. Ik weet dat er in de hele wereld veel meer mensen zijn die in armoede leven, maar voor mij is dit mijn eerste, echte confrontatie met een bevolking die al eeuwen lang op dezelfde wijze leeft en dit, tot heden, in stand houdt. Voor zover ik kan zien en horen is het een tevreden groep. Hun primaire belang is voedsel en water.

Hun levenswijze, mannen die zorgen voor het vee en vrouwen die zorgen voor de kinderen, hun sieraden en hun schoonheid, is iets wat ik totaal niet begrijp. Dat dit nog kan bestaan. Enkele kinderen gaan naar school, het merendeel niet. Het mooie is dat de vrouwen zeer nieuwsgierig zijn naar mij. Waarom ik alleen ben, waarom ik geen man heb, waarom ik geen kinderen heb, waar ik vandaan kom. Vragen die een reflectie zijn van hun eigen bestaan. Ik weet dat er in de hele wereld veel meer mensen zijn die in armoede leven, maar voor mij is dit mijn eerste, echte confrontatie met een bevolking die al eeuwen lang op dezelfde wijze leeft en dit, tot heden, in stand houdt. Voor zover ik kan zien en horen is het een tevreden groep. Hun primaire belang is voedsel en water.

Wij brengen de nacht door aan de rand van het dorp (7 hutten), in een droge rivierbedding. ’s Avonds koken wij op een houtvuur en tijdens het eten heb ik nog steeds dat ongemakkelijke gevoel.

Vanuit het donker kijken vele kinderogen naar ons en af en toe komen ze dichterbij en vragen om eten. Wat een schrille tegenstelling….wij met ons voedsel en drinken, zij met lege handen en lege magen. Ik kan niet anders dan mijn eten weggeven.IMG_6056 Op dat moment smaakt het mij niet meer. De kinderen zijn er hartstikke blij mee en dansen om het houtvuur. De nacht is voor mij onrustig. Geiten lopen te mekkeren om mijn camper, af en toe hoor ik een ezel balken en honden blaffen. Daar lig ik in mijn camper, in het donkere noorden van Namibië met een gevoel van rijkdom, om de wereld waarin ik mag leven en een gevoel van ontzag voor de bevolking waar ik vandaag mee kennis heb mogen maken. Ook benauwt het mij. De gedachte dat ik zo zou moeten leven, de hele dagen in de hitte, rondhangen, af en toe sieren maken. Ik zet de gedachte maar van mij af want dit zal toch niet gebeuren.

Het stemt mij tot nadenken en roept veel vragen op. Vragen zoals…onderwijs is belangrijk, althans dat vinden wij. Maar in hoeverre geldt dat voor deze bevolkingsgroep? Vinden zij dat ook zo belangrijk? Zij hebben lange tijd in afzondering geleefd en overleefd. De “rijke” wereld komt echter steeds dichterbij en hoe lang zijn zij dan nog in staat om op deze wijze hun leven te handhaven? Onderwijs zal er mede toe bijdragen dat hun leefwijze gaat veranderen. De vraag is echter of zij hier behoefte aan hebben? Of is het omdat wij vinden dat hun wereld en levenswijze moet veranderen? Of is het een wisselwerking? Ik weet de antwoorden niet. Zij zijn op hun manier gelukkig. Wat is dan belangrijk? Toename van rijkdom (in welke vorm dan ook) wat wederom kan leiden tot meer ontevredenheid? Het jachtige bestaan van ons Europeanen, altijd maar druk, druk, druk. Is dat het ideaal? Pfff………moeilijk.. Ik maak mij er nu even niet meer druk om. Ik kan het nu toch niet veranderen. Dan kan ik maar beter genieten van alles wat ik nu mag ervaren, leef bij de dag. En weer een enorme ervaring rijker 🙂

Dit waren mijn eerste indrukken. Oh ja….dus ook geen douche, toilet, elektriciteit. En in een droge rivierbedding geen water. Dusssss…..waslap om mijn gezicht met het water wat ik de camper heb en waar ik mijn tanden mee kan poetsen. Gelukkig …toch nog enige luxe. Ach…en ook een bushtoilet went 😉

 

Wordt vervolgd met….een nadere kennismaking met de bush