Het ongelukje met de camper heeft nog een klein edoch hilarisch staartje.

Van het camperverhuur bedrijf krijg ik de opdracht om, in het kader van het kunnen claimen van de schade bij de verzekering,  een verklaring door de politie te laten opmaken.

Welgemoed ga ik op pad en klop aan bij de lokale politie in Rundu. Wel even een andere omgeving dan een Nederlands politiebureau. Een gebouw met een centrale ruimte met aan de zijkanten alle politie-ambtenaren achter tralies. Tja.. wie zit er nou achter de tralies? Enfin. ik stap binnen en ruik een penetrante geur, een geur van urine vermengd met transpiratie. Zo’n transpiratiegeur van shirtjes die een lange tijd geleden een wasbeurt hebben gehad.

Er staan veel mensen te wachten echter ik word er direct uitgepikt en geholpen. Ik ben overigens ook de enige blanke. De agent vraagt naar de reden van mijn bezoek. Mijn zaak uitgelegd waarop ik te horen kriig dat er geen rapport meer opgemaakt kan worden omdat ik te laat ben met de aanvraag. Ik had dit binnen 24 uur na veroorzaking van de schade, moeten doen. Oef, ja, daar zit wat in. Hoe dit op te lossen? TomPoes verzin een list. Ik kijk de man met een charmante glimlach aan en zeg dat ik dat begrijp, echter dat ik niet op de hoogte ben met de wetgeving van Namibië. Ik wist dit niet en in Nederland, waar ik vandaan kom hebben wij een dergelijke wetgeving niet (weet die man veel). Ik raak de goede snaar want er wordt vervolgens een agente aangewezen die met mij het rapport gaat opmaken. Ik word begeleid naar een kantoorje en het verslag wordt gemaakt. Vele pagina’s die doorgeakkerd moeten worden. Al met al duurt het 2,5 uur eer het rapport klaar is. In de veronderstelling dat ik de kopieën mee kan nemen, sta ik op en vraag om de kopieën. Kleine misvatting.

politie bureauVoor de kopietjes moet ik eerst 50 namib dollar betalen ( ongeveer € 3,50). Koopje, denk ik. Wil ik betalen, blijkt dat de kassier, met middagpauze is, waardoor ik de kopieën niet mee kan krijgen. Aan de betreffende beambte uitgelegd dat ik verder moet die dag en de kopieën nodig heb. Helaas, niet mogelijk en dan wordt het nog erger, want ineens blijkt dat de kassier in het ziekenhuis is en de hele dag niet terug zal komen. Ik leg nogmaals uit dat ik verder moet en de kopieën echt nodig heb. En ja hoor, ik mag uiteindelijk toch de kopietjes mee maar dan moet een faxnr. achterlaten waar het betaalbewijs van de ontvangen kopieën naar toe gefaxt kan worden. Geen probleem, faxnr. opgevraagd van het camperverhuurbedrijf en probleem opgelost. Dacht ik.

Wil de politiebeambte de kopietjes maken, blijkt de inkt in het kopieerapparaat op te zijn. Met 2 politiebeambtes ga ik de stad in op zoek naar een copyshop. Daar de kopieën gemaakt en onder politiebegeleiding teruggegaan naar het bureau waar ik uiteindelijk de kopieën in ontvangst kan nemen. Al met al een halve dag en vele zweetdruppels later, kan ik opgelucht het politiebureau met de verklaring, verlaten.

Weer een ervaring rijker ;-)!